Hirsch, Jóźwik i Siemionczyk
nominowani do
Grand Press Economy 2017

Dziennikarze Rafał Hirsch, Tomasz Jóźwik i Grzegorz Siemionczyk są nominowani do Grand Press Economy 2017. To nagroda dla dziennikarza wyróżniającego się profesjonalizmem, rzetelną i obiektywną prezentacją tematów ekonomicznych, wysoką jakością publikowanych materiałów.

Rafał Hirsch (Next.Gazeta.pl) jest nominowany za komentarze ekonomiczne najwyższej próby – osadzone w faktach, ale pisane lekkim piórem. Jego felietony poparte przejrzystą argumentacją wywołują poruszenie wykraczające poza świat ekonomistów i specjalistów od gospodarki. Wielokrotnie na łopatki rozłożył propagandę sukcesu gospodarczego polskiego rządu. Pokazał, że za tzw. krzywą Morawieckiego nie tyle stoi rzeczywisty wzrost wpływów z VAT, co wstrzymanie zwrotu naliczonego podatku. Jako współzałożyciel i szef serwisu Next.Gazeta.pl dba o jego wysoką jakość, niesztampowe podejście do tematów ekonomicznych i oryginalną formę ich prezentacji. Umiejętnie przenosi debatę ekonomiczną z mediów tradycyjnych do mediów społecznościowych.

Tomasz Jóźwik („Dziennik Gazeta Prawna”) został nominowany za wnikliwe prześwietlanie raportów finansowych spółek i prezentowanie ich bez publicystycznych emocji czy politycznego skrzywienia. Nie traktuje swoich czytelników (kiedyś „Parkietu” i „Forbesa”, dziś „Dziennika Gazety Prawnej”) jak biegłych księgowych, tylko cierpliwie prowadzi za rękę przez meandry bilansów, wydobywając na światło dzienne ukryte sekrety. Przeglądy spółek Rafała Brzoski, Leszka Czarneckiego czy Ryszarda Krauzego autorstwa Jóźwika są dla zainteresowanych giełdą więcej warte niż raporty biegłych rewidentów. Przedarł się przez wielopiętrową strukturę funduszy oferowanych przez Dom Maklerski W Investments na długo wcześniej, nim zainteresowały się nimi poszkodowane banki czy Prokuratura Krajowa. Stowarzyszenie Inwestorów Indywidualnych nagrodziło go w tym roku tytułem Herosa Rynku Kapitałowego.

Grzegorz Siemionczyk („Parkiet”, „Rzeczpospolita”) jest nominowany za głębokie analizy działań banków centralnych i polityki pieniężnej oraz klarowne przedstawianie przyczyn zmian w gospodarce. Samodzielnie i regularnie ankietuje ekonomistów, pytając ich o prognozy głównych wskaźników makroekonomicznych, a potem skrzętnie rozprawia się z trafnością ich przewidywań. W ten sposób wskazuje czytelnikom, czyje opinie są rzeczywiście coś warte. Uważnie śledzi i wychwytuje trendy w światowej ekonomii, przedstawiając je swoim czytelnikom – np. już dwa lata temu przeprowadził wywiad o finansach behawioralnych z Richardem Thalerem, który został tegorocznym laureatem Nagrody Nobla.

Nominowanych do Grand Press Economy wskazuje redakcja „Press”, lecz po konsultacjach z szefami redakcji mediów zajmujących się ekonomią, gospodarką i finansami, z dziennikarzami i ekspertami ekonomicznymi. W tegorocznych konsultacjach wzięło udział ponad 20 osób. Partnerem konkursu jest Allegro. Zwycięzcę ogłosimy na gali Grand Press 2017, która odbędzie się 12 grudnia w Muzeum Historii Żydów Polskich Polin.

Trwa głosowanie
na Dziennikarza Roku 2017

Do 5 grudnia trwa głosowanie redakcji

Nagrodę Dziennikarza Roku może otrzymać tylko osoba fizyczna wykonująca zawód dziennikarza, której aktywna działalność w mediach w danym roku była przykładem profesjonalizmu, przestrzegania etycznych kanonów zawodu i najwyższych standardów pracy.

Nominacje mogą zgłaszać kolegia redakcyjne polskich gazet, czasopism, stacji radiowych i telewizyjnych oraz profesjonalne redakcje internetowe, zatrudniające zawodowych dziennikarzy i mogące okazać wpis do sądowego rejestru dzienników i czasopism sprzed 1 stycznia 2017 roku.

Zgłoszenia od redakcji przyjmowane są wyłącznie poprzez e-mail na adres: grandpress@press.pl. Szczegóły w regulaminie konkursu.

Mają za sobą dobry rok

Kto z dziennikarzy szczególnie wyróżnił się w roku 2017?

Zwycięzcę konkursu na Dziennikarza Roku wybierają polskie redakcje – prasowe, radiowe, telewizyjne i internetowe. Tytuł ten otrzyma osoba, która dostanie najwięcej punktów w głosowaniu. Redakcja „Press”, jako organizator konkursu, nigdy sama nie głosuje. Często jednak byliśmy proszeni o podpowiedź, którzy dziennikarze szczególnie wyróżnili się pracą w mijającym roku. Dlatego od kilku lat przypominamy dokonania najlepszych dziennikarzy. Pamiętajmy jednak, że głosujące kolegia redakcyjne są wolne w swoim wyborze i wcale naszych typów nie muszą brać pod uwagę – mogą wskazać dowolnych dziennikarzy, którzy spełniają wymogi regulaminu.
Każda redakcja ma prawo nominować od jednego do trzech kandydatów, lecz żaden z nominowanych nie może być pracownikiem redakcji nominującej lub redakcji z nią strukturalnie powiązanych. Termin przyjmowania zgłoszeń – wyłącznie drogą e-mailową na adres grandpress@press.pl – upływa 5 grudnia br.

Mają za sobą dobry rok

Wojciech Bojanowski („Fakty” TVN) – dymisja komendanta wojewódzkiego policji we Wrocławiu oraz kilku innych wysokich rangą funkcjonariuszy to efekt ponad rocznej pracy reportera „Faktów” TVN. W najbardziej bulwersującym materiale dziennikarskim tego roku Bojanowski ujawnił, że na policyjnym komisariacie Wrocław Stare Miasto dręczono i doprowadzono do śmierci zatrzymanego 25-latka, a potem przez rok ukrywano tę zbrodnię przed opinią publiczną. Igor Stachowiak był skuty kajdankami i torturowany w toalecie za pomocą paralizatora. Po materiałach Bojanowskiego w „Faktach” TVN i „Superwizjerze” rozpoczęto śledztwo prokuratorskie, a policja zaczęła inaczej reagować na przypadki niezgodnego z prawem postępowania wobec zatrzymanych.
Każdy reportaż Bojanowskiego to przykład najwyższej jakości roboty dziennikarskiej. Taki był też np. inny jego głośny tegoroczny materiał o nielegalnym składowaniu odpadów na obszarze chronionym w powiecie hrubieszowskim – po jego emisji śledztwo wszczęła prokuratura w Zamościu.

Justyna Kopińska – reporterka publikująca w „Dużym Formacie” „Gazety Wyborczej” od lat ujawnia przypadki, w których człowiek jest bezradny nie tylko wobec zła, ale też urzędniczego systemu, tak niewydolnego, że zamiast pomagać obywatelom, szkodzi im. W tym roku pisała m.in. o tym, jak właściciel domu opieki, w którym znęcano się nad starszymi kobietami, nie tylko nie poniósł konsekwencji, lecz prowadzi już kolejny biznes: żłobek i przedszkole dla dzieci z autyzmem. Opisała też, że ks. Roman, który więził i gwałcił 13-latkę, decyzją władz kościelnych przez ostatnie lata, jak gdyby nigdy nic, odprawiał msze w podpoznańskim Puszczykowie. Wybitne teksty Kopińskiej otwierają oczy nawet tym, którzy starają się nie widzieć ludzkiego cierpienia.

Robert Mazurek (RMF FM, „Sieci Prawdy”) – niewielu jest dziennikarzy związanych z prawą stroną polskich mediów, którzy w czasach dobrej zmiany zachowują pion. Lecz nie sama postawa Mazurka jest godna docenienia – także skok jakościowy jego warsztatu radiowca w radiu komercyjnym. Dołączył do niewielkiego grona dziennikarzy prasowych, którzy nie tylko posiedli sztukę prowadzenia wywiadu w mediach elektronicznych, lecz także umiejętność skłonienia rozmówcy do wypowiedzi spoza politycznej sztampy. I choć prawicowe media najchętniej powtarzają te rozmowy z RMF FM, w których Mazurek punktuje polityków opozycji, to i politykom z partii rządzącej nie daje on wielkich szans na ucieczkę od odpowiedzi. I tylko czasem musi się wspomagać słynnym już: „no błagam…”.

Piotr Mucharski („Tygodnik Powszechny”) – o kierowanym przez siebie tygodniku mówi, że nie aportuje kija, który rzucają politycy. I w czasach dobrej zmiany nieźle na tym wychodzi. „Tygodnik Powszechny” nie dał się zepchnąć za żadną z politycznych barykad, a w ostatnim roku nie tylko zwiększył sprzedaż i przychody, lecz zyskał nową, młodą twarz, zachowując jednocześnie wizerunek pisma katolickiego, lecz nie kościelnego. Redakcja pozyskuje nowych autorów – przeszedł tam m.in. Wojciech Jagielski – stara się docierać do różnych grup czytelników, stawia na dyskusję i konfrontację opinii. Duża w tym zasługa redaktora naczelnego, który prowadzi swój okręt przez mielizny współczesnego polskiego dziennikarstwa, próbując uratować z niego to, co najcenniejsze.

Tomasz Piątek – autor głośnej książki „Macierewicz i jego tajemnice”, w której opisał niejasne związki ministra obrony narodowej z kontrowersyjnymi osobami powiązanymi z rosyjską mafią i wywiadem. Zebrał wiele istotnych informacji, na ich podstawie postawił ważne z punktu widzenia polityki państwa pytania. Zaraz po ukazaniu się książki MON złożyło na dziennikarza doniesienie do departamentu wojskowego Prokuratury Krajowej; Piątek ma być też ścigany za „publiczne znieważanie lub poniżanie konstytucyjnego organu RP”. W obronie dziennikarza wystąpiło 10 międzynarodowych organizacji dziennikarskich. Wśród polskich dziennikarzy książka wywołała gorące dyskusje – jedni uważają, że brak w niej niepodważalnych dowodów winy Macierewicza, inni przekonują, że praca Piątka jest wyrzutem sumienia dla dziennikarzy śledczych, którzy powinni byli zająć się tym tematem. Za odwagę podjęcia tematu Tomasz Piątek otrzymał Nagrodę Wolności Prasy przyznawaną przez organizację Reporterzy bez Granic we współpracy z TV5 Monde.

Magdalena Rigamonti („Dziennik Gazeta Prawna”) – jej wyjątkową umiejętnością jest dobieranie rozmówców, którzy podczas wywiadu otwierają drzwi dotychczas zamknięte. Rozmówców nieoczywistych, przez innych dziennikarzy często już niezauważanych. Do takich należą zarówno była więźniarka Auschwitz i Ravensbrück Anna Szałaśna, jak i matka ministra sprawiedliwości Krystyna Kornicka-Ziobro. Ale także np. szef podkomisji smoleńskiej dr Wacław Berczyński, który w rozmowie z tą dziennikarką stwierdził, że to on stoi za rezygnacją z zakupu śmigłowców Caracal, co natychmiast zakończyło jego karierę polityczną. Za swoje wywiady Magdalena Rigamonti została tegoroczną laureatką Nagrody im. Dariusza Fikusa.

Dariusz Rosiak (Polskie Radio) – jeden z niewielu dziennikarzy, który przypomina nam, że istnieje świat poza Polską. W czasach gdy redakcje ograniczają tematykę zagraniczną, jego „Raport o stanie świata” w Trójce czy audycja w Jedynce są programami, z których polski odbiorca może pozyskać pogłębioną wiedzę o sprawach międzynarodowych. Co szczególnie cenne – w doborze rozmówców (i źródeł) Rosiak kieruje się wyłącznie ich wiedzą i fachowością. Jest też reporterem, autorem książek non-fiction; w tym roku wydał „Biało-czerwony. Tajemnica Sat-Okha” – historię słynnego „polskiego Indianina”, która z sentymentalnej podróży w przeszłość przerodziła się w drobiazgowe dziennikarskie śledztwo ujawniające prawdę o zmitologizowanej postaci.

Andrzej Stankiewicz (Onet.pl) – znaliśmy go z łamów „Rzeczpospolitej” czy „Wprost”, teraz jego polityczne analizy można czytać w Onecie i „Tygodniku Powszechnym”. Dogłębna wiedza o świecie polskiej polityki jest jego siłą szczególnie dziś. Nie spekuluje – analizuje. Warto go czytać, nie tylko po to, by lepiej zrozumieć, co się dzieje w obozie władzy. Stankiewicz opisywał m.in., jak prezydent decydował, że nie zaakceptuje żadnego z kandydatów na generałów zgłoszonych przez Antoniego Macierewicza; jak minister obrony narodowej chce zdegradować gen. Wojciecha Jaruzelskiego; jak IPN oczyścił ambasadora RP w Niemczech Andrzeja Przyłębskiego. W „Tygodniku Powszechnym” ukazała się jego bardzo ciekawa analiza relacji między braćmi Kaczyńskimi. Stankiewicz uprawia dziennikarstwo polityczne niezaangażowane, dzięki czemu zyskuje zaufanie czytelników.

54 materiały nominowane do finału
Grand Press 2017

 W tym roku w jury Grand Press zasiada 14 przedstawicieli mediów (fot. Andrzej Hulimka/Press)
W tym roku w jury Grand Press zasiada 14 przedstawicieli mediów (fot. Andrzej Hulimka/Press)
54 materiały trafiły do finału konkursu Grand Press 2017. Zwycięzców poznamy 12 grudnia. Natomiast do 5 grudnia trwa głosowanie na Dziennikarza Roku 2017.

Rekordowa liczba 800 prac wpłynęła w tym roku na konkurs Grand Press. Zmierzyło się z nimi 14-osobowe jury, które w weekend 18-19 listopada w Warszawie oceniało zgłoszenia, wskazując nominowane do finału. Najwięcej materiałów konkurowało w kategoriach Dziennikarstwo specjalistyczne – 164, Wywiad – 142 i Reportaż prasowy – 139. W kategorii News zgłoszono 75 materiałów, w dziennikarstwie śledczym – 49, w publicystyce – 92, w reportażu radiowym – 43, w reportażu telewizyjnym – 96. Szczególnie mocna konkurencja była w kategoriach: News, Dziennikarstwo śledcze, Reportaż prasowy, Dziennikarstwo specjalistyczne – tam o miejsce w finale walczyło po kilkanaście materiałów (zgodnie z regulaminem jury może nominować maksymalnie siedem). Jurorzy zwracali uwagę, że poziom prac prawie we wszystkich kategoriach był najwyższy od lat, co w sytuacji trudnego rynku dziennikarskiego napawa optymizmem.

Po dwóch dniach obrad jurorzy przyznali nominacje we wszystkich ośmiu kategoriach, przekazując do finału 54 materiały. Teraz zostaną one sprawdzone pod kątem merytorycznym i zgodności z regulaminem, zatem ostateczna liczba prac finałowych może ulec zmianie. Następnie w dniu gali Grand Press (12 grudnia br.) odbędzie się finałowe posiedzenie jury, na którym zostaną przyznane nagrody.

W jury Grand Press 2017 zasiadają: Kamila Ceran (Tok FM), Roman Czejarek (Polskie Radio Program I), Krzysztof Jedlak („Dziennik Gazeta Prawna”), Renata Gluza („Press”), Jerzy Jurecki („Tygodnik Podhalański”), Marcin Kowalczyk („Express Ilustrowany”, „Dziennik Łódzki”), Edward Miszczak (TVN), Andrzej Skworz („Press”), Dariusz Rosiak (m.in. Program III Polskiego Radia), Sławomir Sierakowski („Krytyka Polityczna”, „Polityka”), Radosław Sławiński (Polsat Play), Tadeusz Sołtys (RMF FM), Marek Twaróg („Dziennik Zachodni”), Michel Viatteau (Agence France-Presse).

Jednocześnie trwa głosowanie polskich redakcji na Dziennikarza Roku 2017 – kolegia redakcyjne mogą zgłaszać swoich kandydatów do 5 grudnia wyłącznie poprzez e-mail pod adresem grandpress@press.pl. Regulamin konkursu na Dziennikarza Roku jest na stronie www.grandpress.pl

Gala finałowa, na której poznamy zdobywców nagród Grand Press oraz Dziennikarza Roku 2017, a także nagród specjalnych: Grand Press Digital, Grand Press Economy i Nagrody im. Bohdana Tomaszewskiego odbędzie się 12 grudnia w Warszawie w muzeum Polin. Organizatorami obu konkursów są „Press” oraz Fundacja Grand Press.

Mecenasem konkursu i gali jest Kulczyk Investments. Sponsorem konkursu i gali jest Huawei. Partnerami konkursu i gali są: Google, Grupa Żywiec, KGHM Polska Miedź, ZAiKS. Partnerem nagrody Grand Press Digital jest Facebook. Partnerem nagrody Grand Press Economy zostało Allegro. Sponsorem nagrody im. Bohdana Tomaszewskiego jest BGŻ BNP Paribas.

XX-lecie Grand Press

W 2016 roku obchodziliśmy jubileusz 20-lecia konkursu Grand Press. Przez ten czas nagrody za najlepsze materiały dziennikarskie otrzymało blisko 140 dziennikarzy, a 20 dziennikarzy zdobyło tytuł Dziennikarza Roku.
Podczas uroczystej gali w grudniu 2016 roku wręczyliśmy nagrodę specjalną – Grand Press XX-lecia – którą otrzymał ks. Adam Boniecki.
Podsumowaniem 20 lat konkursu jest album „Grand Press XX” wydany przez magazyn „Press”, w którym zaprezentowane zostały sylwetki laureatów, najczęściej wyróżnianych dziennikarzy i statystyki konkursu. Powstał też okolicznościowy film przypominający historię tego największego konkursu dziennikarskiego w Polsce.

Książki

The Best of Media

The Best of Media 2016 książki

Po ogłoszeniu nominacji i przyznaniu nagród Grand Press magazyn „Press” wydaje specjalną książkę z wszystkimi finałowymi materiałami (prasowymi i internetowymi) oraz danymi o laureatach z danego roku. Początkowo publikacja nosiła tytuł „Grand Press. Dziennikarskie Hity” – obecnie: „The Best of Media”. To nie tylko wyjątkowa pamiątka dla uczestników konkursu, ale też wartościowa publikacja prezentująca polskie dziennikarstwo na najwyższym poziomie. Lektura obowiązkowa dla studentów dziennikarstwa i adeptów tego zawodu. Do nabycia tutaj.

Album „Grand Press XX” – Historia największego konkursu dziennikarskiego w Polsce

Grand Press XXZawodowe sylwetki dziennikarzy najczęściej nominowanych w konkursie na Dziennikarza Roku – m.in. Wojciecha Jagielskiego, Tomasza Lisa, Krzysztofa Skowrońskiego, Jacka Żakowskiego, Tomasza Sekielskiego, Katarzyny Kolendy-Zaleskiej, Bronisława Wildsteina i Rafała Ziemkiewicza – zawiera album „Grand Press XX”, wydany z okazji jubileuszu największego konkursu dziennikarskiego w Polsce.

W ponad 200-stronicowym wydawnictwie znalazły się zawodowe sylwetki dziennikarzy, którzy przez te wszystkie lata zdobyli najwięcej nominacji polskich redakcji do tytułu Dziennikarza Roku; którzy kilkakrotnie otrzymali nagrody Grand Press; prezentacje laureatów Grand Press Economy, Grand Press Digital, Nagrody im. Bohdana Tomaszewskiego. To fascynujące opowieści o wkraczaniu do zawodu takich osobowości, jak Janina Paradowska, Ewa Milewicz, ks. Adam Boniecki, Krzysztof Skowroński, Wojciech Jagielski, Tomasz Lis, Waldemar Milewicz, Jacek Żakowski, Tomasz Sekielski, Katarzyna Kolenda-Zaleska, Bronisław Wildstein, Rafał A. Ziemkiewicz, Marcin Kącki, Jerzy Jurecki, Piotr Zaremba – i wielu innych.

W sumie blisko 40 historii zawodowych – przy całej swojej różnorodności bardzo podobnych, bo pokazujących, że dziennikarstwo to kwestia charakteru. To unikatowa pozycja będąca świadectwem jakości wolnego dziennikarstwa ostatnich 20 lat. Do nabycia tutaj.

o konkursie

Grand Press – największy prestiżowy konkurs dziennikarski – organizuje od 1997 roku magazyn Press. Składa się z dwóch części:

1) Nagród Grand Press przyznawanych za najlepsze materiały dziennikarskie w kategoriach: News, Dziennikarstwo Śledcze, Publicystyka, Reportaż, Wywiad, Dziennikarstwo specjalistyczne. Spośród kilkuset nadesłanych materiałów zwycięzców wybiera jury, do którego „Press” zaprasza redaktorów, wydawców i szefów mediów. Przyznając nagrody, jurorzy kierują się następującymi kryteriami:

  • wybitne walory warsztatowe,
  • znaczenie materiału dla opinii publicznej,
  • ciekawy, indywidualny charakter materiału,
  • zachowanie standardów etycznych dziennikarstwa.
    W ciągu 20 lat istnienia konkursu te najważniejsze wyróżnienia na polskim rynku medialnym otrzymało ponad 140 dziennikarzy;

2) Konkursu Dziennikarz Roku – jedynego w Polsce konkursu, w którym zwycięzcę wybierają sami dziennikarze. Na Dziennikarza Roku głosują bowiem kolegia redakcyjne polskich mediów. O zwycięstwie decyduje liczba punktów zdobyta w nominacjach redakcji. Tytuł ten może zdobyć osoba, która w danym roku wykazała się szczególnymi osiągnięciami, prezentując profesjonalizm, najwyższe standardy pracy w mediach, przestrzegając etycznych kanonów zawodu. Nagrody tej nie przyznaje się redakcjom ani instytucjom medialnym.

Od 2013 roku przyznawane są nagrody specjalne Grand Press: Grand Press Digital – dla dziennikarza lub redakcji, którzy wykazują się innowacyjnym podejściem do wykorzystywania nowoczesnych technologii w pracy dziennikarskiej; Grand Press Economy – dla dziennikarza wyróżniającego się wysoką jakością materiałów ekonomicznych. Nominowanych wskazuje redakcja „Press” po konsultacji ze specjalistami – i sama redakcja wybiera zwycięzcę.

Wszystkie nagrody wręczane są w grudniu w Warszawie. Laureaci otrzymują nagrody pieniężne i pamiątkowe dyplomy. Co roku gośćmi gali Grand Press jest kilkuset przedstawicieli świata mediów i reklamy. Nominowane do finału materiały publikowane są co roku w książce „The Best of Media” (dawniej: „Grand Press. Dziennikarskie Hity”).

W 2015 roku w porozumieniu z Fundacją im. Bohdana Tomaszewskiego magazyn „Press” ustanowił Nagrodę im. Bohdana Tomaszewskiego. Otrzymują ją wyróżniający się dziennikarze sportowi mający doskonały warsztat dziennikarski, dużą wiedzę, wysoką kulturę zawodową i osobistą.