XXIII EDYCJA KONKURSU GRAND PRESS

Tomasz Sekielski Dziennikarzem Roku 2019

fot. Adam Kozak
fot. Adam Kozak

10 grudnia na gali finałowej Grand Press 2019 ogłoszono wyniki konkursu na najlepsze materiały dziennikarskie roku, laureatów nagród specjalnych oraz zwycięzcę głosowania redakcji na Dziennikarza Roku 2019. Tytuł ten zdobył Tomasz Sekielski. To jedyna taka nagroda w polskich mediach, a przyznają ją sami dziennikarze, kolegia redakcyjne: prasowe, radiowe, telewizyjne i internetowe.

Tytuł Dziennikarza Roku to wyróżnienie za profesjonalizm, promowanie światowych standardów pracy w mediach i przestrzeganie etycznych kanonów zawodu. Nie ma tu żadnego jury, o zwycięstwie decyduje liczba punktów uzyskana w głosowaniu redakcji. Tomasz Sekielski otrzymał statuetkę w kształcie stalówki zaprojektowaną przez Annę Rzeźnik i czek równowartości 10 tys. euro.

Tomasz Sekielski zdobył w głosowaniu redakcji rekordowe 253 punkty. Za nim byli: Bertold Kittel (TVN, 89 pkt), Andrzej Stankiewicz (Onet, 35 pkt), Marek Sekielski (producent „Tylko nie mów nikomu”, 23 pkt), Magdalena Gałczyńska (Onet, 19 pkt).

Nagroda im. Bohdana Tomaszewskiego

fot. Adam Kozak
fot. Adam Kozak

W 2015 roku magazyn „Press” w porozumieniu z Fundacją im. Bohdana Tomaszewskiego ustanowił Nagrodę im. Bohdana Tomaszewskiego. Otrzymuje ją dziennikarz sportowy mający doskonały warsztat dziennikarski, prezentujący elegancję w posługiwaniu się językiem polskim oraz wysoką kulturę zawodową i osobistą. Zdobywcą nagrody w tym roku jest Michał Kołodziejczyk (WP SportoweFakty). Jego wywiady publikowane na WP.pl i w „Plusie Minusie”, weekendowym dodatku do „Rzeczpospolitej”, należą do najciekawszych rozmów z bohaterami aren sportowych. Są efektem wiedzy znacznie wykraczającej poza świat sportu. Mimo presji ze strony biznesu zachowuje niezależność, obiektywizm i szacunek do sportowców. Dziennikarzem jest od 20 lat, debiutował na łamach „Piłki Nożnej”, pracował w „Przeglądzie Sportowym” i „Rzeczpospolitej”, przez ostatnie cztery lata jako redaktor naczelny zmieniał oblicze portalu WP Sportowe Fakty. W przyszłym roku ma objąć funkcję szefa sportu w Onecie oraz redaktora naczelnego „Przeglądu Sportowego”.

Laureat otrzymał czek na 10 tys. zł i statuetkę – replikę pucharu wręczanego zwycięzcom turnieju tenisowego Bohdan Tomaszewski Cup. Partnerem nagrody jest Bank BNP Paribas.

Grand Press Economy

fot. Adam Kozak
fot. Adam Kozak

Grand Press Economy to nagroda dla dziennikarza wyróżniającego się profesjonalizmem, rzetelną i obiektywną prezentacją tematów ekonomicznych, wysoką jakością publikowanych materiałów. Otrzymał ją w tym roku Grzegorz Osiecki z „Dziennika Gazety Prawnej” za dociekliwość i drążenie zmian w finansach publicznych i systemie emerytalnym, a także za to, że w zrozumiały sposób potrafi pokazać skutki zmian w prawie, wyważyć racje, nie poddając się narracji żadnej opcji politycznej. Ma rzadką umiejętność przekładania trudnego języka ekonomii na zrozumiały dla przeciętnego odbiorcy przekaz o tym, czym skutkuje zmiana reguł gry w gospodarce.

Laureat otrzymał czek na 10 tys. zł. Partnerem nagrody jest Allegro.

Grand Press Digital

fot. Adam Kozak
fot. Adam Kozak

Grand Press Digital jest nagrodą dla dziennikarza bądź redakcji/zespołu za innowacyjne podejście w wykorzystywaniu nowoczesnych technologii w pracy dziennikarskiej. W tym roku otrzymał ją Konkret24 – serwis dziennikarski uruchomiony niewiele ponad rok temu przez Tvn24.pl, który świetnie sprawdza się w roli polskiego projektu fact-checkingowego, ujawniając przekłamania i manipulacje.

Redakcja otrzymała czek na 10 tys. zł. Partnerem nagrody jest Facebook.

Nagrody Grand Press

fot. Adam Kozak
fot. Adam Kozak

Na gali wręczono także nagrody Grand Press za najlepsze materiały prasowe, radiowe, telewizyjne i internetowe. Na konkurs w tym roku wpłynęła rekordowa liczba 850 prac, 55 przeszło do finału. Zwycięzcy w kategoriach otrzymali czeki o równowartości 5 tys. złotych.

Nagrodzeni w kategoriach:

NEWS: „Farma trolli w Ministerstwie Sprawiedliwości” – Magdalena Gałczyńska (Onet) rozpracowała powiązania hejterki internetowej i ujawniła związek wiceministra sprawiedliwości Łukasza Piebiaka (i innych pracowników wymiaru sprawiedliwości) z grupą hejterską mającą na celu skompromitowanie sędziów nieposłusznych władzy.

DZIENNIKARSTWO ŚLEDCZE: „Pancerny Marian i pokoje na godziny” – Bertold Kittel („Superwizjer” TVN) ujawnił, że prezes NIK Marian Banaś wynajmował gangsterom kamienicę z pokojami na godziny; stał się jej właścicielem w niejasnych okolicznościach, nie wpisał jej do oświadczenia majątkowego, a służby badające te oświadczenie nie poinformowały premiera o sprawie przed powołaniem Banasia na stanowisko prezesa Najwyższej Izby Kontroli.

PUBLICYSTYKA: „Homo sovieticus po latach” – Rafał Woś („Tygodnik Powszechny”) rozlicza ks. Józefa Tischnera z jego sympatii politycznych, wyrzucając filozofowi stanie po stronie liberalnych reform Leszka Balcerowicza.

REPORTAŻ PRASOWY: „Sekret Świętej Brygidy” – Bożena Aksamit („Gazeta Wyborcza ‒ Duży Format”) we wstrząsającym reportażu pokazuje ofiary ks. Henryka Jankowskiego, zgwałcone nastolatki, czasem odbierające sobie potem życie. Tekst wstrząsnął opinią publiczną z powodu pozycji swojego negatywnego bohatera, ale także dlatego, że wokół jego czynów panowała od lat zmowa milczenia. Był to ostatni reportaż Bożeny Aksamit, która niedługo potem zmarła na raka.

REPORTAŻ TV/ WIDEO: „Tylko nie mów nikomu” – Tomasz Sekielski, Marek Sekielski (YouTube, Sekielski) – reportaż o pedofilii w Kościele, w którym ofiary księży pedofilów nie tylko opowiadają po raz pierwszy swoje dotąd skrywane przeżycia, ale też konfrontują je po latach podczas spotkań z dawnymi oprawcami.

REPORTAŻ RADIOWY: „Niedokończona żałoba” – Jolanta Rudnik i Andrzej Rudnik (Polskie Radio Koszalin) opisują walkę rodziny Arama Rybickiego, ofiary katastrofy smoleńskiej, aby zapobiec nakazanej przez państwo ekshumacji.

WYWIAD: „Związki partnerskie nie są złe” – Robert Mazurek („Dziennik Gazeta Prawna”) w swoim stylu spiera się z wiceprezydentem Warszawy Pawłem Rabiejem, gdy ten oświadcza, że jest za małżeństwami homoseksualnymi, upierając się, iż to w gruncie rzeczy rozwiązanie konserwatywne.

DZIENNIKARSTWO SPECJALISTYCZNE: „Pegasus” – Lech Dawidowicz („Czarno na białym” TVN 24) dociera do informacji, że polskie służby zakupiły najpotężniejszy system szpiegowski, który może przejąć kontrolę nad dowolnym urządzeniem, dając wgląd w życie i tajemnice każdego z nas.

W tym roku w jury zasiadali: Katarzyna Buszkowska („Press”), Kamila Ceran (Tok FM), Roman Czejarek (Program I Polskiego Radia), Krzysztof Jedlak („Dziennik Gazeta Prawna”), Jerzy Jurecki („Tygodnik Podhalański”), Marcin Kowalczyk („Express Ilustrowany”, „Dziennik Łódzki”), Edward Miszczak (TVN i Discovery), Andrzej Skworz („Press”), Radosław Sławiński (Polsat Play), Tadeusz Sołtys (Grupa RMF), Agata Szczęśniak (OKO.press), Marek Twaróg („Dziennik Zachodni”), Michel Viatteau (Agence France-Presse), Jacek Żakowski („Polityka”).

Mecenas konkursu i gali: Kulczyk Investments.
Sponsorzy konkursu: Grupa Lux Med, Grupa Murapol.
Partnerzy konkursu: Stowarzyszenie Autorów ZAiKS, Google, Jeronimo Martins Polska.
Partner Nagrody im. Bohdana Tomaszewskiego: Bank BNP Paribas.
Partner Grand Press Economy: Allegro.
Partner Grand Press Digital: Facebook.
Partnerzy Gali: Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN, Platige Image, Digital Knowledge Village, ACO Solutions, Digital Beast Studio, Audionetwork, Coca-Cola HBC Polska, Villa Foksal, Wyborowa, Grimbergen.

GALA GRAND PRESS 2019

 

55 NOMINACJI DO GRAND PRESS 2019: PUBLIKUJEMY PEŁNĄ LISTĘ

Dziś przed galą na finałowym posiedzeniu jury w tajnym głosowaniu zdecyduje o tym, komu przypadną nagrody w ośmiu kategoriach konkursu Grand Press 2019. Nominowanych jest 55 materiałów. Publikujemy ich pełną listę.

Na konkurs w tym roku wpłynęła rekordowa liczba 850 prac. Do finału przeszło 55 materiałów. Zwycięzcy w poszczególnych kategoriach otrzymują czek o równowartości 5 tys. złotych.

NOMINACJE DO NAGRÓD GRAND PRESS 2019
(w kolejności alfabetycznej, w nawiasie podajemy nazwę redakcji publikującej materiał)

Kategoria NEWS

1. „Farma trolli w Ministerstwie Sprawiedliwości” – Magdalena Gałczyńska (Onet) rozpracowała powiązania hejterki internetowej i ujawniła związek wiceministra sprawiedliwości Łukasza Piebiaka z grupą hejterską mającą na celu skompromitowanie sędziów nieposłusznych władzy.

2. „Marszałek Marek Kuchciński lata z rodziną rządowym samolotem. Radio Zet dotarło do dowodów” – Mariusz Gierszewski (Radio Zet) ujawnił dokumenty potwierdzające, że marszałek Kuchciński wykorzystywał rządowy samolot do prywatnych przelotów i wbrew wcześniejszym zaprzeczeniom na koszt państwa zabierał na służbowe loty członków swojej rodziny.

3. „Kostecki przerwał zmowę milczenia” – Izabela Kacprzak i Grażyna Zawadka („Rzeczpospolita”) dotarły do akt śledztwa potwierdzających, że bokser Dawid Kostecki ujawnił korupcyjny układ policjantów rzeszowskiego CBŚ z ukraińskimi sutenerami. Po tych zeznaniach został zostawiony sam sobie, bez ochrony, co – zdaniem autorek – w nowym świetle stawia pytania o jego samobójczą śmierć w celi więziennej.

4. Cykl „Szubienica człowieka od Ziobry” – Ewa Ivanova („Gazeta Wyborcza”) ujawniła, że jeden z uczestników manifestacji narodowców, który trzymał szubienicę ze zdjęciem europosła, jest pracownikiem Ministerstwa Sprawiedliwości.

5. „Tajemnicze spotkanie ważnych polityków PiS z gigantem tytoniowym” – Patryk Michalski (RMF FM) ujawnił, że w Sejmie doszło do niejawnego spotkania polityków PiS z lobbystami koncernu tytoniowego. W reakcji na te doniesienia Jarosław Kaczyński zakazał parlamentarzystom prawicy spotkań z lobbystami.

6. Cykl „Wasyl porzucony na śmierć” – Piotr Żytnicki i Ludmiła Anannikova („Gazeta Wyborcza”) opisali szokujące okoliczności śmierci Ukraińca, który zasłabł w pracy, a szefowa zamiast udzielić mu pomocy, wywiozła jego ciało do lasu.

Kategoria DZIENNIKARSTWO ŚLEDCZE

1. Cykl „Wieże bliźniaki prezesa PiS” – Wojciech Czuchnowski i Iwona Szpala („Gazeta Wyborcza”) ujawniają zapis nagranej rozmowy austriackiego biznesmena z Jarosławem Kaczyńskim, w której prezes PiS w niejasnych okolicznościach prawnych omawia plany budowy dwóch wieżowców na działce należącej do spółki Srebrna, uwłaszczonej przed laty przez środowisko PiS, i odmawia biznesmenowi zapłaty za prowadzone prace przygotowawcze.

2. „Wiceminister i sfałszowane podpisy” – Maciej Duda i Łukasz Ruciński demaskują wyborcze fałszerstwa podpisów, których dopuścił się wiceminister rządu PiS Adam Andruszkiewicz związany z Młodzieżą Wszechpolską.

3. Cykl „Jak uwłaszczył się Morawiecki” – Jacek Harłukowicz („Gazeta Wyborcza”) ustalił, że premier Mateusz Morawiecki kupił działkę wielokrotnie poniżej wartości rynkowej. Autor przeprowadza śledztwo, jak do tego doszło, we wnioskach wskazując na znajomości Morawieckiego w Kościele i informacje o zagospodarowaniu terenu, które mógł pozyskać dzięki pracy w sejmiku wojewódzkim.

4. „Pancerny Marian i pokoje na godziny” – Bertold Kittel („Superwizjer” TVN) ujawnił, że prezes NIK Marian Banaś wynajmował gangsterom kamienicę z pokojami na godziny; stał się jej właścicielem w niejasnych okolicznościach, nie wpisał jej do oświadczenia majątkowego, a służby badające te oświadczenie nie poinformowały premiera o sprawie przed powołaniem Banasia na stanowisko prezesa Najwyższej Izby Kontroli.

5. Cykl „40 milionów i nie będzie kłopotów” – Agnieszka Kublik i Wojciech Czuchnowski („Gazeta Wyborcza”) opublikowali stenogramy nagranych rozmów i opisali korupcyjną propozycję, którą złożył szef Komisji Nadzoru Finansowego Marek Chrzanowski, oferując układ i przychylność za 40 mln zł właścicielowi Getin Noble Banku Leszkowi Czarneckiemu.

6. „Porwanie Ziętary. Człowiek, który wiedział za dużo” – Jakub Stachowiak i Łukasz Cieśla („Głos Wielkopolski” i „Superwizjer” TVN) docierają do byłego oficera służb specjalnych, który przerywa milczenie i przedstawia nowe informacje w sprawie zaginięcia i zabójstwa poznańskiego dziennikarza Jarosława Ziętary.

7. „Afera pedofilska przy produkcjach dla TVP i Polsatu” – Mariusz Zielke (Salon24 i Winteresiespolecznym.pl) ujawnia, że podczas realizacji muzycznych programów dziecięcych dla dwóch największych stacji telewizyjnych w Polsce przez lata dochodziło do aktów pedofilii.

Kategoria PUBLICYSTYKA

1. „Makabryła na tyłach” – Juliusz Ćwieluch („Polityka”) na celownik bierze architektoniczny bałagan stolicy, w której stawka za metr kwadratowy w relacji do średnich zarobków jest jedną z najwyższych w Europie, podobnie jak urbanistyczny bałagan.

2. „Oskarżam biskupów, księży i świeckich mojego Kościoła” – Ignacy Dudkiewicz (Polityka.pl) w emocjonalnym tekście oskarża Kościół o eskalowanie nienawiści, nie tylko wobec osób LGBT, i upomina się o wartości chrześcijańskie, także w życiu biskupów i księży.

3. „Elity patrzą na wieś” – Kacper Leśniewicz („Dziennik Gazeta Prawna”) poddaje analizie medialne obrazy wsi, w których jej mieszkańcy określani są jako balast i posądzani o sprzedanie demokracji za 500 zł.

4. „Rosja nie istnieje” – Renata Lis („Pismo. Magazyn opinii”) na przekór tezie zawartej w tytule pokazuje różne oblicza Rosji – oficjalnej i tej widzianej z prywatnej, wręcz intymnej perspektywy.

5. Cykl „Paweł Adamowicz. Jasna strona Gdańska. Ciemna strona Gdańska” – Mikołaj Podolski (Onet Trójmiasto) rysuje portret podwójny miasta wolności, na które zwrócone były oczy Polski i świata po zamordowaniu prezydenta Pawła Adamowicza. To Adamowicz zapewnił miastu cywilizacyjny skok, ale autor – z wyczuciem detalu – pokazuje także Gdańsk jako miasto, gdzie bezkarnie działają bandyci.

6. „Amazonia w ogniu fake newsów” – Tomasz Rożek (Naukatolubie.pl) referuje wybrane wypowiedzi naukowców, które mają nas przekonać, że wokół pożarów puszczy amazońskiej więcej jest przekazów emocjonalnych niż opartych na twardych danych liczbowych. Ta pozornie niezaangażowana publicystyka staje się de facto dowodem, że każda wzmianka o amazońskich lasach siłą rzeczy uczestniczy w sporze o katastrofę ekologiczną.

7. „Homo sovieticus po latach” – Rafał Woś („Tygodnik Powszechny”) rozlicza ks. Józefa Tischnera z jego sympatii politycznych, wyrzucając filozofowi stanie po stronie liberalnych reform Leszka Balcerowicza.

Kategoria REPORTAŻ PRASOWY / INTERNETOWY

1. „Sekret Świętej Brygidy” – Bożena Aksamit („Gazeta Wyborcza ‒ Duży Format”) we wstrząsającym reportażu pokazuje ofiary ks. Henryka Jankowskiego, zgwałcone nastolatki, czasem odbierające sobie potem życie. Tekst wstrząsnął opinią publiczną z powodu pozycji swojego negatywnego bohatera, ale także dlatego, że wokół jego czynów panowała od lat zmowa milczenia. Był to ostatni reportaż Bożeny Aksamit, która niedługo potem zmarła na raka.

2. „Raz tylko zapytałam córkę i syna: jak umrę, to się Zosią zaopiekujesz?” – Edyta Brzozowska (Onet Kobieta) opowiada o dramacie kobiety w ciąży zaskoczonej wiadomością, że razem z dzieckiem w jej brzuchu rośnie rak.

3. „13 dziewczynek księdza” – Zuzanna Bukłaha i Kacper Sulowski („Gazeta Wyborcza ‒ Duży Format”) problem pedofilii w Kościele pokazują na przykładzie księdza z małej miejscowości, w której odwiedzające mieszkanie wikarego nastoletnie dziewczynki nie budzą już niczyjego zdziwienia.

4. „Katastrofy Andrzeja N.” – Edyta Gietka („Polityka”) po siedmiu latach od jednej z najtragiczniejszych katastrof kolejowych wraca do Szczekocin, żeby opowiedzieć o dramacie dróżnika, który wciąż szuka samobójczych okazji, by wymierzyć sobie karę, chociaż winą obarczyć można także przełożonych nieczułych na jego stan psychiczny i wcześniejsze błędy.

5. „Pani Basia” – Violetta Krasnowska („Polityka”) opisuje jedną z najbardziej znanych, a jednocześnie tajemniczych postaci polskiej polityki – kierowniczkę biura poselskiego Jarosława Kaczyńskiego, która karierę w administracji państwowej zaczynała w czasach PRL.

6. „Dżekpot, czyli o Wojciechu, którego życie bajką się nie stało” – Mateusz Ratajczak i Sebastian Ogórek (Wirtualna Polska Finanse) dotarli do Polaka, który w loterii Eurojackpot wygrał 193 mln zł. Mimo zapewnień nie podzielił się tą sumą z nikim poza urzędem skarbowym.

7. „Tata zastępczy wali z brzucha” – Paweł Piotr Reszka („Gazeta Wyborcza ‒ Duży Format”) odsłania koszmar, który przez lata rozgrywał się w rodzinie zastępczej, gdzie dzieci traktowano jedynie jako źródło dodatkowego zarobku. Dzieci milczą, bo wydaje im się, że na tym polega wychowanie.

Kategoria REPORTAŻ TV / WIDEO

1. „Różyczka” – Inka Bogucka („Magazyn Expressu Reporterów” TVP 1) opowiada przejmującą historię, kiedy lekarz obwieszcza kobiecie w ciąży, że dziecko ma tyle wad, iż nie przeżyje doby po urodzeniu. Mimo zaleceń kobieta nie przerywa ciąży; wraz z mężem rodzicami będą tylko przez kilka godzin, ale przekonują, że w ten sposób zyskali czas na przeżycie straty.

2. „Diecezja strachu” – Lech Dawidowicz („Czarno na białym” TVN 24) dociera do kleryków, którzy opowiadają o poniżającym traktowaniu, którego doświadczyli ze strony metropolity gdańskiego abp. Sławoja Leszka Głódzia.

3. „Pszczeli szeryf z Moszczanki” – Aleksandra Kiereta (TVP 3 Opole) z humorem opowiada historię pasjonata hodowli pszczół, który swoją pierwszą pasiekę założył, gdy miał 10 lat.

4. Cykl „Tajemnica zabójstwa na Świętojańskiej” – Bertold Kittel i Jarosław Jabrzyk („Superwizjer” TVN) wracają do zagadkowej śmierci Szweda, który 10 lat temu przypłynął do Gdańska w interesach i zginął w niewyjaśnionych okolicznościach. W jego zniknięcie zamieszani są baronowie narkotykowi i gangsterzy.

5. „Amnezja” – Maciej Kuciel („Superwizjer” TVN) postanowił opowiedzieć historię 30-lecia przemian społeczno-politycznych w Polsce widzianą oczyma muzyków rockowych. Ich muzyka w czasie PRL-u wyrażała zbiorowy bunt i dawała poczucie wolności.

6. „Wakacje z Bałtykiem” – Jerzy Morawski i Michał Matys (Polsat Play) towarzyszą kilku rodzinom wybierającym się na wakacyjny wyjazd nad morze; dla niektórych z nich to pierwsza taka wyprawa w życiu.

7. „Tylko nie mów nikomu” – Tomasz Sekielski, Marek Sekielski (YouTube, Sekielski) – reportaż o pedofilii w Kościele, w którym ofiary księży pedofilów nie tylko opowiadają po raz pierwszy swoje dotąd skrywane przeżycia, ale też konfrontują je po latach podczas spotkań z dawnymi oprawcami.

Kategoria REPORTAŻ RADIOWY

1. „O misiu, który zasnął ze smutku” – Katarzyna Błaszczyk (Program I Polskiego Radia) opowiada wzruszającą historię 16-letniej Wiktorii, uzdolnionej nastolatki, obecnie rehabilitowanej w klinice Budzik po próbie samobójczej podjętej w depresji.

2. „Matematyka nie do przejścia. Historia niezwykle zdolnego ucznia, który… ma problem z maturą z matematyki” – Anna Gmiterek-Zabłocka (Tok FM) na przykładzie pewnego ucznia opisuje system edukacji w Polsce, który nie pozwala zdać matury geniuszom mającym problem z jednym obowiązkowym przedmiotem.

3. „Morfina” – Michał Janczura (Tok FM) opisuje, jak osoba nieuprawniona wydaje w aptece morfinę w dziesięciokrotnie większej dawce niż przepisana chorej i tym samym przyczynia się do jej śmierci.

4. „Gdańska noc” – Małgorzata Kęsicka (Program III Polskiego Radia) zrealizowała wzruszający reportaż o solidarności gdańszczan po zabójstwie prezydenta Pawła Adamowicza.

5. „Niedokończona żałoba” – Jolanta Rudnik i Andrzej Rudnik (Polskie Radio Koszalin) opisują walkę rodziny Arama Rybickiego, ofiary katastrofy smoleńskiej, aby zapobiec nakazanej przez państwo ekshumacji.

6. „Mój ci on” – Agnieszka Szwajgier (Program I Polskiego Radia) próbuje odpowiedzieć na pytanie, dlaczego Polki dają się nabrać wirtualnym naciągaczom z Afryki obiecującym im miłość.

7. „Paragraf 51” – Agnieszka Szwajgier (Program I Polskiego Radia) opisuje z pozoru tylko zabawną historię o zawodowym muzyku skazanym przez sąd za występek, którym według sąsiadów jest gra na fortepianie.

Kategoria WYWIAD

1. „Co miesiąc walentynki” – Katarzyna Kubisiowska („Tygodnik Powszechny”) w rozmowie z reżyserem filmowym Andrzejem Barańskim o wielkiej miłości wyrażającej się w drobiazgach.

2. „Związki partnerskie nie są złe” – Robert Mazurek („Dziennik Gazeta Prawna”) w swoim stylu spiera się z wiceprezydentem Warszawy Pawłem Rabiejem, gdy ten oświadcza, że jest za małżeństwami homoseksualnymi, upierając się, iż to w gruncie rzeczy rozwiązanie konserwatywne.

3. „Trzymajcie skalpel z daleka” – Joanna Podgórska („Polityka”) w rozmowie z osobą interpłciową wyjaśnia, że jest aż 40 typów interpłciowości, a chirurdzy za normę uważają jedynie bycie kobietą lub mężczyzną. I arbitralnie decydują o okaleczaniu fizycznym i psychicznym dzieci.

4. „Dlaczego marszałek nie jeździł koleją? Rozmowa z Karolem Trammerem” – Kaja Puto (KrytykaPolityczna.pl) robi wywiad o upadku kolejnictwa w Polsce, a jej rozmówca przekonuje, że lata błędów w zarządzaniu koleją skutkują brakiem mobilności Polaków.

5. „»Motywacja zabójcy? W więzieniach panuje kult publicznie dokonanej zemsty«. Prof. Karol Modzelewski o Polsce po śmierci Pawła Adamowicza” – Małgorzata Goetz i Karol Modzelewski opowiadają Grzegorzowi Sroczyńskiemu (Tok FM) o Polsce po zabójstwie prezydenta Gdańska i zaniedbaniach w systemie więziennictwa.

6. „Szczur nigdy nie będzie koniem” – Kacper Sulowski („Gazeta Wyborcza ‒ Duży Format”) rozmawia z dziennikarzem „Der Spiegel” pochodzących z Pakistanu, który przez dwa lata codziennie odpisywał na każdą wulgarną czy rasistowską wiadomość. Po dwóch latach i korespondencji z 854 osobami hejt wobec niego ustał.

7. „Jak uniknąć apokalipsy, czyli wszystko, czego nie chcecie wiedzieć o polskim zdrowiu, choć powinniście” – Michał Sutowski (KrytykaPolityczna.pl) i ekspertka Maria Libura w długiej rozmowie wyjaśniają, dlaczego reforma polskiej służby zdrowia jest politycznie niewykonalna.

Kategoria DZIENNIKARSTWO SPECJALISTYCZNE

1. „Nieznana historia Staszka W. i Piotra D.” – Sylwia Czubkowska („Gazeta Wyborcza ‒ Magazyn Świąteczny”) opowiada historię zatrzymanego za szpiegostwo na rzecz Chin pracownika Huawei i kapitana ABW, który miał z nim współpracować.

2. „Pegasus” – Lech Dawidowicz („Czarno na białym” TVN 24) dociera do informacji, że polskie służby zakupiły najpotężniejszy system szpiegowski, który może przejąć kontrolę nad dowolnym urządzeniem, dając wgląd w życie i tajemnice każdego z nas.

3. „Szczepionki i fake newsy” – Lola García-Ajofrín (Outriders) analizuje, gdzie pojawiły się ogniska odry w 2019 roku i wszechstronnie opisuje ich przyczyny.

4. „Jaka piękna katastrofa” – Agnieszka Jucewicz („Wysokie Obcasy Extra”) w rozmowie z psychologiem analizuje kryzys wieku średniego, który dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety – i nie ma szans, żeby go uniknąć, ale można go potraktować jako szansę na zmianę.

5. Cykl „Amerykańskie wydatki Polskiej Fundacji Narodowej” – Andrzej Stankiewicz (Onet) odsłania kulisy umowy, którą zawarto z amerykańską firmą PR-ową na promocję naszego kraju w Stanach Zjednoczonych. Polska zapłaciła 5,5 mln dol. za stworzenie kont w mediach społecznościowych, które obserwuje kilkanaście osób.

6. „Oskarżać łatwo, skazać trudno. Rozrachunki ze stalinizmem w III RP” – Dominika Wielowieyska („Gazeta Wyborcza”) próbuje znaleźć odpowiedź na pytanie, dlaczego – mimo zapowiedzi politycznych PiS – żaden z prokuratorów i sędziów stalinowskich nie został skazany.

7. „Fotel śmierci. Dlaczego zginął kapitan Sobański” – Edyta Żemła i Marcin Wyrwał (Onet) przy okazji pytań o kulisy śmierci pilota MiG-29 odsłaniają tragiczne zaniedbania w polskim wojsku.

Nagrody Grand Press przyznawane są za najlepsze materiały prasowe, radiowe, telewizyjne i internetowe mijającego roku. Przyznaje je jury Grand Press. W tym roku w jury zasiadają: Katarzyna Buszkowska („Press”), Kamila Ceran (Tok FM), Roman Czejarek (Program I Polskiego Radia), Krzysztof Jedlak („Dziennik Gazeta Prawna”), Jerzy Jurecki („Tygodnik Podhalański”), Marcin Kowalczyk („Express Ilustrowany”, „Dziennik Łódzki”), Edward Miszczak (TVN i Discovery), Andrzej Skworz („Press”), Radosław Sławiński (Polsat Play), Tadeusz Sołtys (Grupa RMF), Agata Szczęśniak (OKO.press), Marek Twaróg („Dziennik Zachodni”), Michel Viatteau (Agence France-Presse), Jacek Żakowski („Polityka”).

Mecenasem konkursu i gali jest Kulczyk Investments. Sponsorzy konkursu: Grupa Lux Med, Grupa Murapol. Partnerzy konkursu: Stowarzyszenie Autorów ZAiKS, Google, Jeronimo Martins Polska. Partner Nagrody im. Bohdana Tomaszewskiego: Bank BNP Paribas. Partner Grand Press Economy: Allegro. Partner Grand Press Digital: Facebook.

Partnerzy Gali: Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN, Platige Image, Digital Knowledge Village, ACO Solutions, Digital Beast Studio, Audionetwork, Coca-Cola HBC Polska, Villa Foksal, Wyborowa, Grimbergen.

(KB, 10.12.2019)

10 grudnia poznamy Dziennikarza Roku i laureatów
Grand Press 2019

Zakończyło się głosowanie na Dziennikarza Roku 2019. Znamy już nominowanych do Grand Press Digital, Grand Press Economy oraz Nagrody im. Bohdana Tomaszewskiego.

Zwycięzcę konkursu Dziennikarz Roku 2019 oraz laureatów nagród Grand Press 2019 poznamy na gali 10 grudnia w Muzeum Polin.

Nagrody Grand Press przyznawane są za najlepsze materiały prasowe, radiowe, telewizyjne i internetowe mijającego roku. Na konkurs wpłynęło w tym roku 850 prac. Do finału przeszło 55 materiałów. Nagrody zostaną przyznane w kategoriach: News, Dziennikarstwo śledcze, Publicystyka, Reportaż prasowy/internetowy, Reportaż TV/wideo, Reportaż radiowy, Wywiad oraz Dziennikarstwo specjalistyczne.

Do 4 grudnia trwało głosowanie na Dziennikarza Roku 2019. Kandydatów mogły zgłaszać kolegia redakcyjne polskich gazet, czasopism, stacji radiowych i telewizyjnych oraz profesjonalne redakcje internetowe, zatrudniające zawodowych dziennikarzy i mogące okazać wpis do sądowego rejestru dzienników i czasopism sprzed 1 stycznia 2019 roku. Zwycięzcą jest dziennikarz, który w głosowaniu redakcji otrzyma największą liczbę punktów.

Przyznawane są także nagrody specjalne Grand Press. Poznaliśmy już nominowanych do Grand Press Digital, Grand Press Economy oraz Nagrody im. Bohdana Tomaszewskiego.

Grand Press Economy 2019: nominacje

Zwycięzcę Grand Press Economy poznamy na gali 10 grudnia
Zwycięzcę Grand Press Economy poznamy na gali 10 grudnia

Piotr Mazurkiewicz z „Rzeczpospolitej”, Grzegorz Osiecki z „Dziennika Gazety Prawnej” i Paweł Sołtys z „Pulsu Biznesu” oraz Bankier.pl z nominacjami do Grand Press Economy 2019. Tegoroczne nominacje trafiły do dziennikarzy ekonomicznych, którzy śledzą trendy i zmiany w prawie, mające wpływ na życie codzienne każdego z nas.

Grand Press Economy to nagroda dla dziennikarza wyróżniającego się profesjonalizmem, rzetelną i obiektywną prezentacją tematów ekonomicznych, wysoką jakością publikowanych materiałów. Nominowanych wskazuje redakcja „Press” po przeprowadzeniu konsultacji z gronem fachowców. W tym roku wzięło w nich udział 37 osób – szefów redakcji mediów zajmujących się ekonomią, gospodarką i finansami, cenionych dziennikarzy, ekspertów rynku kapitałowego oraz specjalistów od inwestowania.

Zwycięzcę, którego wyłoni redakcja „Press”, poznamy 10 grudnia w czasie gali finałowej Grand Press 2019, która odbędzie się w Muzeum Polin. Laureat otrzyma czek na 10 tys. zł. Partnerem nagrody jest Allegro.

W tym roku nominowani są (kolejność alfabetyczna):

Piotr Mazurkiewicz („Rzeczpospolita”) – za dziennikarstwo, które jest zawsze po stronie czytelników, za talent w analizowaniu trendów oraz informacje konsumenckie i branżowe, praktyczne i ciekawie napisane. W tekstach odsłania absurdy, jak choćby propozycja nowego podatku dla sklepów za… korki na mieście. Wyłapuje ciekawostki, opisuje zjawiska globalnej przemiany stylu życia i zachowań konsumentów.

Grzegorz Osiecki („Dziennik Gazeta Prawna”) – od lat o gospodarce pisze z newsowym zacięciem. Tegoroczną nominację otrzymuje za dociekliwość i drążenie zmian w finansach publicznych i systemie emerytalnym, a także za to, że w zrozumiały sposób potrafi pokazać skutki zmian w prawie, wyważyć racje, nie poddając się narracji żadnej opcji politycznej. Ma rzadką umiejętność przekładania trudnego języka ekonomii na zrozumiały dla przeciętnego odbiorcy przekaz o tym, czym skutkuje zmiana reguł gry w gospodarce.

Paweł Sołtys („Puls Biznesu”, Bankier.pl) – nominowany za wnikliwe analizy pisane z pasją i równie barwnie komentowane w nagraniach wideo „Wartości dodane” publikowanych regularnie na stronie internetowej „Pulsu Biznesu”. Udowadnia, że pisanie o gospodarce może być przyjemnością odkrywania zagadkowych dziur w budżecie albo wyższości lodówki nad smogiem.

Grand Press Digital 2019: nominacje

Nominacje do Grand Press Digital 2019 redakcja "Press" przyznaje po konsultacji z ekspertami
Nominacje do Grand Press Digital 2019 redakcja „Press” przyznaje po konsultacji z ekspertami

Konkret24, anglojęzyczny serwis informacyjny o Polsce Notes From Poland, platforma analiz ekonomicznych SpotData i podcast „Śledztwo Pisma” otrzymały nominacje do Grand Press Digital 2019.

Redakcja magazynu „Press” przyznaje nagrodę Grand Press Digital tym mediom, które wykazały się innowacyjnym podejściem w wykorzystaniu nowoczesnych technologii w pracy dziennikarskiej. Nominowanych w tegorocznej siódmej edycji nagrody wybraliśmy po zasięgnięciu opinii 31 specjalistów z mediów cyfrowych, przedstawicieli wydawców, nadawców, firm badawczych, start-upów i agencji interaktywnych.

Zwycięzcę poznamy 10 grudnia w czasie gali finałowej Grand Press 2019, która odbędzie się w Muzeum Polin. Laureat otrzyma czek na 10 tys. zł. Partnerem nagrody jest Facebook.

W tym roku nominowani są (kolejność alfabetyczna):

Konkret24 – serwis dziennikarski uruchomiony niewiele ponad rok temu przez Tvn24.pl, który świetnie sprawdza się w roli polskiego projektu fact-checkingowego, ujawniając przekłamania i manipulacje. Nominację otrzymuje zespół dziennikarzy pod kierownictwem Beaty Biel, który pokazuje, że można to robić, używając nieskomplikowanych narzędzi internetowych. Udowadnia przy tym, że weryfikacja pojawiających się w sieci informacji to świetna szkoła krytycznego myślenia.

Notes From Poland – krakowski zespół akademików i dziennikarzy, dzięki częściowo tylko udanej zbiórce społecznościowej uruchomił w tym roku serwis internetowy tworzony wyłącznie po angielsku. Jednak serwis Notes From Poland znany jest już od kilku lat z krótkich, świetnie napisanych notek o Polsce publikowanych na Twitterze i Facebooku. Nominacja przypadła im za pomysł oraz jakość wykonania, która sprawia, że Notes From Poland stały się podstawowym anglojęzycznym agregatorem informacji o Polsce.

SpotData „Pulsu Biznesu” –  platforma analityczna „Pulsu Biznesu”, na której zespół ekspertów z Ignacym Morawskim na czele przygotowuje i prezentuje analizy gospodarcze. Nominacja za świetnie skonstruowaną platformę gromadzącą dane, raporty makroekonomiczne, monitoring branż, mapę ryzyk – wszystko zrealizowane przez zespół dobrych fachowców. Na tej platformie subskrybenci „Pulsu Biznesu” otrzymują dostęp do raportów i codziennego newslettera prezentującego najważniejsze wskaźniki i trendy w gospodarce.

„Śledztwo Pisma” – podcast magazynu „Pismo”, które od początku prezentuje spójną strategię wysokiej jakości zarówno w wersji online, jak i drukowanej. Nominacja za stworzenie pierwszego polskiego reporterskiego serialu podcastowego, będącego efektem wielomiesięcznego śledztwa prowadzonego przez Mirosława Wlekłego. To historia małżeństwa znęcającego się nad przybranymi dziećmi, które mimo skazującego wyroku nie trafiło do więzienia. Publikowane co piątek odcinki odsłaniają koszmar przemocy domowej, ale także nieudolność polskiego wymiaru sprawiedliwości.

Nagroda im. B. Tomaszewskiego: Chromik, Ćwiąkała i Kołodziejczyk nominowani

Michał Kołodziejczyk z Wirtualnej Polski, Tomasz Ćwiąkała z Canal+ Sport oraz Jerzy Chromik z TVP Sport mają szansę otrzymać 10 grudnia Nagrodę im. Bohdana Tomaszewskiego
Michał Kołodziejczyk z Wirtualnej Polski, Tomasz Ćwiąkała z Canal+ Sport oraz Jerzy Chromik z TVP Sport mają szansę otrzymać 10 grudnia Nagrodę im. Bohdana Tomaszewskiego

Jerzy Chromik z TVP Sport, Tomasz Ćwiąkała z Canal+ Sport i Michał Kołodziejczyk z Wirtualnej Polski są nominowani do tegorocznej Nagrody im. Bohdana Tomaszewskiego. „Press” przyznana ją po raz piąty.

Nagrodę im. Bohdana Tomaszewskiego otrzyma dziennikarz sportowy mający doskonały warsztat dziennikarski, prezentujący elegancję w posługiwaniu się językiem polskim oraz wysoką kulturę zawodową i osobistą. Laureat odbierze statuetkę – replikę pucharu wręczanego zwycięzcom turnieju tenisowego Bohdan Tomaszewski Cup organizowanego przez Fundację im. Bohdana Tomaszewskiego i czek na 10 tys. zł. Partnerem nagrody jest bank BNP Paribas.

O wskazanie dziennikarzy godnych otrzymania tego wyróżnienia redakcja „Press” poprosiła szefów polskich redakcji sportowych oraz cenionych dziennikarzy i komentatorów sportowych, w tym laureatów poprzednich edycji konkursu: Stefana Szczepłka, Włodzimierza Szaranowicza, Pawła Wilkowicza i Mirosława Żukowskiego. Spośród otrzymanych zgłoszeń wyłoniliśmy nominowanych. Są to (w kolejności alfabetycznej):

Jerzy Chromik (TVP Sport) – za teksty pisane z namysłem i rzadko już spotykaną dbałością o język. Jako autor i redaktor reportaży publikowanych w serwisie internetowym telewizji publicznej udowadnia, że o sporcie można pisać nienaganną polszczyzną. Konsekwentnie przywraca słowom ich właściwe znaczenie. Zawstydza kolegów po fachu, którzy zamiast czytać książki, czytają jedynie grę. Autor biografii trenera Andrzeja Strejlaua napisanej w formie błyskotliwego wywiadu rzeki. Weteran dziennikarstwa sportowego – zaczynał w legendarnym tygodniku „Sportowiec”, był kierownikiem działu sportowego „Expressu Wieczornego”, publikował w „Meczu” i „Przeglądzie Sportowym”.

Tomasz Ćwiąkała (Canal+ Sport) – za udowadnianie, że posługiwanie się wieloma obcymi językami nie jest powodem, by zapomnieć o poszanowaniu własnego. Znajomość angielskiego, hiszpańskiego, portugalskiego i włoskiego wykorzystuje do pozyskiwania eksperckiej wiedzy, którą przekazuje w sposób merytoryczny, bez taniego efekciarstwa. Daje przykład innym młodym dziennikarzom sportowym, jak należy uprawiać ten zawód. Zaczynał w serwisie Weszlo.com, potem był komentatorem Eleven Sports Network, a od roku pracuje dla widzów Canal+ Sport.

Michał Kołodziejczyk (WP SportoweFakty) – za doskonały warsztat dziennikarza (bez jakiegokolwiek przymiotnika), dyscyplinę myśli i kulturę słowa prezentowaną w mediach tradycyjnych i społecznościowych. Jego wywiady publikowane na WP.pl i w „Plusie Minusie”, weekendowym dodatku do „Rzeczpospolitej”, należą do najciekawszych rozmów z bohaterami aren sportowych. Są efektem wiedzy znacznie wykraczającej poza świat sportu. Mimo presji ze strony biznesu zachowuje niezależność, obiektywizm i szacunek do sportowców. Dziennikarzem jest od 20 lat, debiutował na łamach „Piłki Nożnej”, pracował w „Przeglądzie Sportowym” i „Rzeczpospolitej”, przez ostatnie cztery lata jako redaktor naczelny zmieniał oblicze portalu WP Sportowe Fakty.

Laureata Nagrody im. Bohdana Tomaszewskiego 2019 ogłosimy 10 grudnia podczas gali finałowej Grand Press.

MAJĄ ZA SOBĄ DOBRY ROK

Podpowiadamy, kto z dziennikarzy wyróżnił się w 2019 roku

Trwa głosowanie na Dziennikarza Roku 2019. Od początku konkursu to najbardziej prestiżowe wyróżnienie za dziennikarską pracę przyznają polskie redakcje – prasowe, radiowe, telewizyjne i internetowe. Tytuł otrzyma osoba, która dostanie najwięcej punktów w głosowaniu.
Redakcja „Press”, jako organizator konkursu, nigdy nie głosuje. Często jednak jesteśmy proszeni o przypomnienie, którzy dziennikarze szczególnie wyróżnili się w minionym roku. Dlatego co roku przypominamy dokonania wartych zauważenia – zdaniem „Press” – dziennikarzy.
Oczywiście, głosujące kolegia redakcyjne są wolne w swoim wyborze i wcale naszych typów nie muszą brać pod uwagę – mogą wskazać dowolnych dziennikarzy, którzy spełniają wymogi regulaminu.

Każda redakcja ma prawo nominować od jednego do trzech kandydatów, a żaden z nominowanych nie może być pracownikiem redakcji nominującej lub redakcji z nią strukturalnie powiązanych. Termin przyjmowania zgłoszeń – wyłącznie drogą e-mailową na adres grandpress@press.pl – upływa 4 grudnia br.

 

Andrzej Stankiewicz (Onet.pl, „Tygodnik Powszechny”) – Stankiewicz od lat opisuje arenę agresywnych walk o władzę, lecz sam pozostaje powściągliwy w emocjach. Ma najlepsze cechy dziennikarza politycznego, który nie poprzestaje na pozycji chłodnego komentatora, ale potrafi przeprowadzić własne śledztwo. Dlatego w tym roku udało mu się zdemaskować nieuczciwe działania amerykańskiej firmy PR-owej wynajętej przez Polską Fundację Narodową, która naraziła budżet państwa na straty. Jego analizy polityczne od lat należą do kanonu lektur inteligentnego Polaka, a dogłębna znajomość polskiej polityki i zakulisowych gier sprawia, że takie teksty jak „Pierwsza ostatnia rodzina” o Jarosławie Kaczyńskim czyta się z wypiekami na twarzy, zazdroszcząc mu wiedzy, umiejętności dotarcia do źródeł i wyciągania erudycyjnych wniosków. Ponieważ jego postawie etycznej i profesjonalizmowi nie można nic zarzucić, politykowi – np. obecnemu ministrowi kultury – pozostaje tylko miotać absurdalne oskarżenia, że Stankiewicz pracuje dla niemieckiego wydawcy.

Ewa Ivanova („Gazeta Wyborcza”) – z determinacją, uporem i doskonałą znajomością prawa dokumentuje zmiany w wymiarze sprawiedliwości w czasach dobrej zmiany, a zwłaszcza poczynania ministra sprawiedliwości. Jej atutem jest precyzyjna analiza przekazywana w zrozumiały sposób i wyjaśniająca istotę zagadnienia. Bywa nieugięta w tropieniu powiązań zawodowych i towarzyskich, które sprawiają, że źle pojęta lojalność oraz uległość wobec przełożonych skutkują psuciem prawa i niszczeniem instytucji zaufania publicznego.
W takich tekstach jak „Królowie życia Ziobry” na światło dzienne wydobyła nazwiska prokuratorów, których minister dopieszcza nagrodami za bycie posłusznymi wobec władzy.
Absurdy „naprawy sądownictwa” ukazuje na przykładach konkretnych osób, jak choćby niepokornego prokuratora Krzysztofa Parchimowicza, którego władza próbuje wrobić w VAT-owskie przekręty, czy szczecińskiego prokuratora, który zmarł na zawał na dworcu kolejowym, bo został przymuszony do dojazdów do pracy ze Szczecina do Rzeszowa.
Za to, że w tekście „Pracownik Ministerstwa Sprawiedliwości po godzinach »wieszał« europosłów” ujawniła, kim był narodowiec trzymający szubienicę ze zdjęciem jednego z europosłów, zdemaskowany narodowiec wysłał do sądu akt oskarżenia przeciwko niej.

Tomasz Sekielski, dziennikarz niezależny – rozsadził system medialny od środka. Gdy kolejni nadawcy telewizyjni radzili mu, by dał sobie spokój z tematem pedofilii w polskim Kościele, on upierał się tym bardziej. Pieniądze na film tworzony wraz z bratem Markiem zdobył w akcji crowdfundingowej na Patronite. Zaufało mu 2,5 tys. osób, które wpłaciły 450 tys. zł, a on w zamian stworzył doskonały dwugodzinny reportaż, który na YouTube obejrzały 23 mln osób.
„Tylko nie mów nikomu” jest dowodem jego profesjonalizmu, empatii i etyki zawodowej. W filmie nie epatował sobą, ale wykorzystał swój doskonały warsztat dziennikarza śledczego oraz reportera, by pokazać dramat ofiar pedofilii i udowodnić światu, jakim złem była wieloletnia cisza nad oprawcami w sutannach. Po tym filmie, który dla każdego byłby największym zawodowym sukcesem, Sekielski nie odkłada kamery na półkę, ale już pracuje nad kolejnym drażliwym tematem: zamierza opowiedzieć historię przekrętów Kas Oszczędnościowo-Kredytowych, które w walce o swój wizerunek sięgały już po wszystkie sądowe środki, by uciszyć dziennikarzy.
Tomasz Sekielski może być wzorem dziennikarza i obywatela. Nie angażując się w politykę, realnie zmienia świat. Udowadnia, że dziennikarstwo świadome swoich ograniczeń ma sens i jest społecznie potrzebne.

Bertold Kittel („Superwizjer” TVN) – reporter śledczy z tytułem Dziennikarza Roku 2018. Jego kolejne świetne 12 miesięcy udowodniło, że nie spoczywa na laurach, ale za każdym razem podnosi sobie poprzeczkę i dostarcza opinii publicznej nowe szokujące informacje. Zawsze dokonuje bezwzględnej wiwisekcji swoich bohaterów, zadaje pytania o ich intencje oraz efekty działań – i wtedy, kiedy w reportażu „Farma trolli” rozpracowuje pseudoredakcję zarabiającą na produkcji fake newsów; i wtedy, kiedy w reportażu – „Pancerny Marian i pokoje na godziny” – obnaża nieudolność instytucji państwa i ujawnia, że były szef Krajowej Administracji Skarbowej, a obecny prezes Najwyższej Izby Kontroli Marian Banaś obchodzi prawo, wykazuje zaniżoną wartość swojego majątku w zeznaniu podatkowym, ale nie zamierza rezygnować z funkcji, do której stracił moralny mandat.

55 prac w finale konkursu Grand Press 2019

Po dwóch dniach obrad jurorzy przyznali nominacje w ośmiu kategoriach konkursowych Grand Press 2019 (fot. Simona Supino)
Po dwóch dniach obrad jurorzy przyznali nominacje w ośmiu kategoriach konkursowych Grand Press 2019 (fot. Simona Supino)

W finale konkursu Grand Press 2019 znalazło się 55 prac. Jury w trakcie obrad 16-17 listopada wybrało finalistów spośród rekordowej liczby zgłoszonych materiałów dziennikarskich. Zwycięzców poznamy 10 grudnia. Natomiast do 4 grudnia trwa głosowanie redakcji na Dziennikarza Roku 2019.

Do tegorocznej edycji konkursu Grand Press zgłoszono rekordową liczbę 850 materiałów dziennikarskich, które oceniało 14-osobowe jury.

Najwięcej materiałów zgłoszono w kategoriach: Reportaż prasowy/internetowy – 181 i Wywiad – 177. W kategorii News wpłynęło 38 prac, Dziennikarstwo śledcze – 57, Publicystyka – 113, Reportaż radiowy – 33, Reportaż telewizyjny/wideo – 87, Dziennikarstwo specjalistyczne – 164.

W najmocniejszych kategoriach – Dziennikarstwo śledcze czy Reportaż telewizyjny/wideo – o miejsca w finale walczyło po kilkanaście prac. Zgodnie z regulaminem do finału może przejść maksymalnie siedem materiałów w każdej kategorii.

Po dwóch dniach obrad jurorzy przyznali nominacje we wszystkich ośmiu kategoriach konkursowych, przekazując do finału 55 materiałów. Teraz zostaną one sprawdzone pod kątem zgodności z regulaminem, dlatego ostateczna liczba prac finałowych może jeszcze ulec zmianie. Drugie posiedzenie jury, na którym wyłonieni zostaną zwycięzcy, odbędzie się 10 grudnia, przed galą w Muzeum Polin.

W jury Grand Press 2019 zasiadają: Katarzyna Buszkowska („Press”), Kamila Ceran (Tok FM), Roman Czejarek (Polskie Radio), Krzysztof Jedlak („Dziennik Gazeta Prawna”), Jerzy Jurecki („Tygodnik Podhalański”), Marcin Kowalczyk („Express Ilustrowany”, „Dziennik Łódzki”), Edward Miszczak (TVN i Discovery), Andrzej Skworz („Press”), Radosław Sławiński (Polsat), Tadeusz Sołtys (RMF FM), Agata Szczęśniak (OKO.press), Marek Twaróg („Dziennik Zachodni”), Michel Viatteau (Agence France-Presse), Jacek Żakowski („Polityka”).

Rozpoczęło się także głosowanie polskich redakcji na Dziennikarza Roku 2019 – kolegia redakcyjne mogą zgłaszać swoich kandydatów do 4 grudnia wyłącznie poprzez e-mail wysłany na adres grandpress@press.pl. Regulamin konkursu na Dziennikarza Roku jest na stronie www.grandpress.pl.

Gala finałowa, na której poznamy zdobywców nagród Grand Press oraz Dziennikarza Roku 2019, a także nagród specjalnych: Grand Press Digital, Grand Press Economy i Nagrody im. Bohdana Tomaszewskiego, odbędzie się 10 grudnia w Warszawie. Organizatorem obu konkursów jest magazyn „Press” i Fundacja Grand Press.

Mecenasem konkursu jest firma Kulczyk Investments. Sponsorami konkursu są Grupa Lux Med i Grupa Murapol. Partnerami konkursu są: ZAiKS, Google, Jeronimo Martins Polska. Partnerem Nagrody im. B. Tomaszewskiego jest Bank BNP Paribas. Partnerem nagrody Grand Press Economy – Allegro. Partnerem nagrody Grand Press Digital – Facebook.

 

Termin zgłoszeń do konkursu Grand Press 2019 przedłużony
do piątku 8 listopada

Do najbliższego piątku 8 listopada br. czekamy na zgłoszenia w konkursie Grand Press. Materiały muszą dotrzeć do redakcji magazynu „Press” przy ul. Książęcej do piątku 8 listopada do godz. 20.
Przypominamy, że w związku z pożarem redakcji magazynu „Press”, organizatora konkursu Grand Press, materiały konkursowe do tegorocznej edycji przyjmowane są w tymczasowej siedzibie „Press” na warszawskiej Giełdy Papierów Wartościowych.

„Press”
ul. Książęca 4,
00-498 Warszawa
z dopiskiem „Grand Press”

UWAGA: Przedłużenie terminu nie dotyczy materiałów wysłanych pocztą – tu liczy się data stempla pocztowego nie późniejsza niż wtorek 5 listopada, godz. 23.59.
Materiały, które zostaną dostarczone osobiście do siedziby redakcji oraz wysłane kurierem, muszą dotrzeć do siedziby „Press” do piątku, 8 listopada do godz. 20.00

 

RUSZYŁA XXIII EDYCJA KONKURSU GRAND PRESS

Od 1 października magazyn „Press” przyjmuje zgłoszenia do tegorocznej edycji konkursu Grand Press 2019.
Jak co roku jury przyzna nagrody za najlepsze materiały dziennikarskie, a kolegia redakcyjne wybiorą Dziennikarza Roku 2019.

Grand Press to największy konkurs dziennikarski w Polsce. Organizatorami 23. edycji konkursu są tradycyjnie magazyn „Press” oraz Fundacja Grand Press.
Konkurs składa się z dwóch zasadniczych części: rywalizacji w kategoriach tematycznych Grand Press oraz konkursu na Dziennikarza Roku.
Oprócz tego zostaną przyznane również nagrody: Grand Press Digital, Grand Press Economy i Nagroda im. Bohdana Tomaszewskiego.

Do najbliższego piątku 8 listopada br. czekamy na zgłoszenia w konkursie Grand Press. Materiały muszą dotrzeć do redakcji magazynu „Press” przy ul. Książęcej do piątku 8 listopada do godz. 20.

UWAGA: Przedłużenie terminu nie dotyczy materiałów wysłanych pocztą – tu liczy się data stempla pocztowego nie późniejsza niż wtorek 5 listopada, godz. 23.59.
Materiały, które zostaną dostarczone osobiście do siedziby redakcji oraz wysłane kurierem, muszą dotrzeć do siedziby „Press” do piątku, 8 listopada do godz. 20.00

Ocenione zostaną materiały prasowe, radiowe, telewizyjne i internetowe opublikowane albo wyemitowane w mediach, w języku polskim, między 1 listopada 2018 roku a 31 października 2019 roku.
Można je zgłaszać w kategoriach: News, Dziennikarstwo śledcze, Publicystyka, Reportaż (prasowy/internetowy, radiowy, telewizyjny/wideo), Wywiad, Dziennikarstwo specjalistyczne.

Nagrodę Grand Press Digital otrzyma dziennikarz lub redakcja, która wykazała się innowacyjnym podejściem w wykorzystaniu nowoczesnych technologii w pracy dziennikarskiej.

Nagrodę Grand Press Economy otrzyma dziennikarz lub redakcja wyróżniający się profesjonalizmem, rzetelną i obiektywną prezentacją tematów ekonomicznych.

Nagrodę im. Bohdana Tomaszewskiego magazyn „Press” ustanowił w porozumieniu z Fundacją im. Bohdana Tomaszewskiego. Otrzyma ją dziennikarz sportowy mający doskonały warsztat dziennikarski, prezentujący elegancję w posługiwaniu się językiem polskim oraz wysoką kulturę zawodową i osobistą.

Ponadto już po raz 23. kolegia redakcyjne polskich mediów wybiorą Dziennikarza Roku. Kandydatów będą mogły zgłaszać drogą e-mailową do 4 grudnia.

Szczegóły – w regulaminach konkursów.

Zapraszamy do udziału!

Opisy kategorii, do których mogą być zgłaszane
prace w konkursie Grand Press 2019

News – w tej kategorii oceniane są krótkie materiały czysto informacyjne dostarczające nową wiedzę bądź materiały zawierające istotne nowe informacje w sprawach już znanych. Ważna jest aktualność i jednoznaczność przekazu, prawdziwość i waga informacji oraz pierwszeństwo jej opublikowania przed innymi mediami.

Dziennikarstwo śledcze – obejmuje materiały powstałe w wyniku pracy śledczej autora, która wymagała od dziennikarza szukania, potwierdzania, sprawdzania, konfrontowania i rzetelnego dokumentowania informacji, a efektem jest ważny dla opinii publicznej materiał ujawniający fakty i zdarzenia niewygodne dla zainteresowanych stron. Oceniany jest warsztat pracy dziennikarza i jakość opublikowanego materiału.

Publicystyka – w tej kategorii oceniane są materiały cechujące się autorską refleksją intelektualną nad zagadnieniami społecznymi, politycznymi, ekonomicznymi, historycznymi, kulturalnymi itp. Wartościowa publicystyka łączy prezentację faktów z ich subiektywną interpretacją, konfrontacją sądów oraz ich krytyczną oceną. Mogą to być zarówno teksty publicystyczne (w tym esej, komentarz, felieton), jak też programy/audycje zaliczane do publicystycznych. W tym drugim przypadku oceniana będzie zwłaszcza praca własna dziennikarza i jego wpływ na wydźwięk materiału.

Reportaż – obejmuje materiały będące autorską opowieścią na temat ludzi i rzeczywistych wydarzeń, których twórca był świadkiem bądź zrekonstruowanych na podstawie researchu, rozmów i obserwacji reportera. Materiał taki wychodzi poza samą informację, jest pogłębiony osobistą refleksją i emocjami autora. W reportażu ważne są zebrane fakty i obserwacje, ale w równym stopniu umiejętność nadania im formy, budowania nastroju – czyli język i styl, a w przypadku materiałów telewizyjnych/wideo/radiowych odpowiednio: obraz, dźwięk, montaż.

Wywiad – w tej kategorii oceniane są rozmowy, w których istotną stroną jest dziennikarz zadający niebanalne i trafne pytania. Wywiad może mieć charakter publicystyczny, wspomnieniowy, informacyjny itp. Oceniane jest przygotowanie dziennikarza do rozmowy, umiejętność formułowania pytań i budowania atmosfery, jak również przekaz informacyjny i atrakcyjność rozmowy. Wywiadem nie jest sonda uliczna czy dyskusja.

Dziennikarstwo specjalistyczne – jedyna kategoria dopuszczająca materiały w różnych formach dziennikarskich (np. raport, materiał informacyjny, wywiad, audycja radiowa lub telewizyjna) – ale wyłącznie o charakterze fachowym. Mogą obejmować różną tematykę: ekonomiczną, społeczną, naukową, hobbystyczną itp. Cechą tych materiałów musi być jednak specjalistyczna wiedza przekazywana w dostępny dla odbiorcy sposób. Oceniana jest nie tylko fachowość autora, lecz także język i forma materiału oraz umiejętność popularyzowania wiedzy.

Książki

The Best of Media

 

Po ogłoszeniu nominacji i przyznaniu nagród Grand Press magazyn „Press” wydaje specjalną książkę z wszystkimi finałowymi materiałami (prasowymi i internetowymi) oraz danymi o laureatach z danego roku. Początkowo publikacja nosiła tytuł „Grand Press. Dziennikarskie Hity” – obecnie: „The Best of Media”. To nie tylko wyjątkowa pamiątka dla uczestników konkursu, ale też wartościowa publikacja prezentująca polskie dziennikarstwo na najwyższym poziomie. Lektura obowiązkowa dla studentów dziennikarstwa i adeptów tego zawodu. Do nabycia tutaj.

Album „Grand Press XX” – Historia największego konkursu dziennikarskiego w Polsce

Grand Press XXZawodowe sylwetki dziennikarzy najczęściej nominowanych w konkursie na Dziennikarza Roku – m.in. Wojciecha Jagielskiego, Tomasza Lisa, Krzysztofa Skowrońskiego, Jacka Żakowskiego, Tomasza Sekielskiego, Katarzyny Kolendy-Zaleskiej, Bronisława Wildsteina i Rafała Ziemkiewicza – zawiera album „Grand Press XX”, wydany z okazji jubileuszu największego konkursu dziennikarskiego w Polsce.

W ponad 200-stronicowym wydawnictwie znalazły się zawodowe sylwetki dziennikarzy, którzy przez te wszystkie lata zdobyli najwięcej nominacji polskich redakcji do tytułu Dziennikarza Roku; którzy kilkakrotnie otrzymali nagrody Grand Press; prezentacje laureatów Grand Press Economy, Grand Press Digital, Nagrody im. Bohdana Tomaszewskiego. To fascynujące opowieści o wkraczaniu do zawodu takich osobowości, jak Janina Paradowska, Ewa Milewicz, ks. Adam Boniecki, Krzysztof Skowroński, Wojciech Jagielski, Tomasz Lis, Waldemar Milewicz, Jacek Żakowski, Tomasz Sekielski, Katarzyna Kolenda-Zaleska, Bronisław Wildstein, Rafał A. Ziemkiewicz, Marcin Kącki, Jerzy Jurecki, Piotr Zaremba – i wielu innych.

W sumie blisko 40 historii zawodowych – przy całej swojej różnorodności bardzo podobnych, bo pokazujących, że dziennikarstwo to kwestia charakteru. To unikatowa pozycja będąca świadectwem jakości wolnego dziennikarstwa ostatnich 20 lat. Do nabycia tutaj.

o konkursie

Grand Press – największy prestiżowy konkurs dziennikarski – organizuje od 1997 roku magazyn Press. Składa się z dwóch części:

1) Nagród Grand Press przyznawanych za najlepsze materiały dziennikarskie w kategoriach: News, Dziennikarstwo Śledcze, Publicystyka, Reportaż, Wywiad, Dziennikarstwo specjalistyczne. Spośród kilkuset nadesłanych materiałów zwycięzców wybiera jury, do którego „Press” zaprasza redaktorów, wydawców i szefów mediów. Przyznając nagrody, jurorzy kierują się następującymi kryteriami:

  • wybitne walory warsztatowe,
  • znaczenie materiału dla opinii publicznej,
  • ciekawy, indywidualny charakter materiału,
  • zachowanie standardów etycznych dziennikarstwa.

    W ciągu 20 lat istnienia konkursu te najważniejsze wyróżnienia na polskim rynku medialnym otrzymało ponad 140 dziennikarzy;

2) Konkursu Dziennikarz Roku – jedynego w Polsce konkursu, w którym zwycięzcę wybierają sami dziennikarze. Na Dziennikarza Roku głosują bowiem kolegia redakcyjne polskich mediów. O zwycięstwie decyduje liczba punktów zdobyta w nominacjach redakcji. Tytuł ten może zdobyć osoba, która w danym roku wykazała się szczególnymi osiągnięciami, prezentując profesjonalizm, najwyższe standardy pracy w mediach, przestrzegając etycznych kanonów zawodu. Nagrody tej nie przyznaje się redakcjom ani instytucjom medialnym.

Od 2013 roku przyznawane są nagrody specjalne Grand Press: Grand Press Digital – dla dziennikarza lub redakcji, którzy wykazują się innowacyjnym podejściem do wykorzystywania nowoczesnych technologii w pracy dziennikarskiej; Grand Press Economy – dla dziennikarza wyróżniającego się wysoką jakością materiałów ekonomicznych. Nominowanych wskazuje redakcja „Press” po konsultacji ze specjalistami – i sama redakcja wybiera zwycięzcę.

Wszystkie nagrody wręczane są w grudniu w Warszawie. Laureaci otrzymują nagrody pieniężne i pamiątkowe dyplomy. Co roku gośćmi gali Grand Press jest kilkuset przedstawicieli świata mediów i reklamy. Nominowane do finału materiały publikowane są co roku w książce „The Best of Media” (dawniej: „Grand Press. Dziennikarskie Hity”).

W 2015 roku w porozumieniu z Fundacją im. Bohdana Tomaszewskiego magazyn „Press” ustanowił Nagrodę im. Bohdana Tomaszewskiego. Otrzymują ją wyróżniający się dziennikarze sportowi mający doskonały warsztat dziennikarski, dużą wiedzę, wysoką kulturę zawodową i osobistą.